babyblog 2006-03-27T13:49:06+02:00 Papa http://www.iutumehrm.com/weblog/index.php dominique@iutum.be Voor onze nieuwe spruit.... tag:babyblog,2006:babyblog Pivot Copyright (c) 2006, Authors of babyblog Hip Hip Hera 2006-03-27T13:49:00+02:00 2006-03-27T13:49:00+02:00 2006-03-27T13:49:00+02:00 tag:babyblog,2006:babyblog.63 Nora heeft er een nichtje bij! Meter Leen is zonet bevallen van een flinke dochter Hera. Hip Hip Hera Nora heeft er een nichtje bij! Meter Leen is zonet bevallen van een flinke dochter Hera.

Deze morgen heel vroeg om 5U (ja wat wil je met dat zommeruur), belde Meter Leen dat het niet zo lang meer zou duren. En zie, net zoals ik, rond de middag zag Hera het levenslicht. Vake en mama waren getuige. Wat leuk, een speelvriendinnetje bij! Ik kan niet wachten tot morgen om haar te zien....

]]> ddejonghe Alles goed met Nora 2006-01-14T23:30:00+02:00 2006-01-14T23:30:00+02:00 2006-01-14T23:30:00+02:00 tag:babyblog,2006:babyblog.62 Sommigen zullen het gemerkt hebben, deze weblog heeft geweten van het vogelvirus.  Alsof het door de Goden beïnvloed was, waren alle blogs van na de operatie van Nora 'geïnfecteerd'.  Na een passende behandeling staan de teksten terug online en kunnen we de draad terug opnemen. Een geluukig Nieuwjaar aan allen trouwens.... Alles goed met Nora Sommigen zullen het gemerkt hebben, deze weblog heeft geweten van het vogelvirus. Alsof het door de Goden beïnvloed was, waren alle blogs van na de operatie van Nora 'geïnfecteerd'. Na een passende behandeling staan de teksten terug online en kunnen we de draad terug opnemen. Een geluukig Nieuwjaar aan allen trouwens....

Straks is het net 1 maand geleden dat Nora de operatie onderging. Het is fenomenaal om te zien hoe ze sedertdien geëvolueerd is. Ook de wonde en het litteken zijn onderhand bijna verdwenen. Op 16 januari gaan we naar Gasthuisberg voor een eerste inspectie... En wellicht moet ze dan nog een helmpje dragen om haar achterhoofd 'wat in model te brengen'. Niet erg, het snowboard en ski seizoen komt er aan. Geen mens dat daar zal bij stilstaan.... :-)

]]> ddejonghe De 12 werken van Nora Dejonghe 2005-12-20T23:24:00+02:00 2005-12-20T23:24:00+02:00 2005-12-20T23:24:00+02:00 tag:babyblog,2006:babyblog.60 Dat ze Jeanne d'Arc het nakijken heeft gegeven, dat weten we al.Maar dat ze met haar 12 werken ook de machtige Hercules van de troon zou stoten, daar staat iedereen paf van.De 12 (geroemde) werken van Nora Dejonghe. Ik zet ze, van schroom en bewondering vervuld, even op een rijtje.1. Geboren worden met een te vlug dichtgegroeide schedelnaad. Je moet naar zo'n borelingen zoeken als naar een speld in een hooiberg. We schrijven: hier begint een uitzonderlijk verhaal.2.Ze maakt mama en papa er terloops op attent, maar doet verder haar dutje. Alsof er geen vuiltje aan de lucht is. We schrijven: 9 april van dit ongezegende jaar.3. Ze laat zich zonder morren een eerste keer onderzoeken door de kinderarts van dienst. Plaats van gebeuren: materniteit van de Sint-Jozefkliniek Bornem. We schrijven: een paar dolgelukkige dagen na haar geboorte.4.Samen met mama en papa aanhoort ze de diagnose. Mama en papa zien de wereld bijna instorten. Ze beginnen zich ernstig zorgen te maken over hun schatje. Maar Nora Dejonghe, zij blijft de inspirerende kalmte en de onuitgesproken rust in persoon. We schrijven: ergens in die kille maand mei 2005.5.Mama en papa leggen de nodige contacten met gespecialiseerde dokters. Nora Dejonghe ondergaat onderzoek na onderzoek zonder verpinken. Haar diepblauwe kijkers staren de wereld wagewijd open tegemoet. We schrijven: die rotzomer van 2005.6.Mama en papa weten nu wat hun kleine lachebek te wachten staat. Het is angstaanjagend, maar absoluut noodzakelijk: een ingrijpende, ernstige operatie om de dichtgegroeide schedelnaad terug open te maken en de nodige schedelcorrecties uit te voeren. Angst en onzekerheid, hopen vraagtekens vullen hun harten op. En Nora Dejonghe, zij lacht dat het een lust is en vertedert iedereen met haar "scheef kopje", zoals zus Marie dat zo welsprekend kan omschrijven. En wij schrijven: het zal er rap zijn, die bewuste dag in oktober!7.Nora Dejonghe beklimt voor de eerste maal de Leuvense Berg, maar wordt door de geleerde professoren betrapt op ...de restanten van een oud virus dat het "welpje in haar" heeft wakker gemaakt. Onderzoek, tegenexpertise ... het mocht allemaal niet baten. En Nora Dejonghe, zij geeft geen kik. Zij lacht alle beschuldigingen weg. En wij, wij schrijven: dat vervloekte begin van oktober 2005!8.Op een zondagavond in november jaagt Nora Dejonghe mama en papa en de ganse familie fijntjes de stuipen op het lijf, met een plotse koortsopstoot van meer dan 40°. In zeven haasten naar de spoedafdeling in Dendermonde!Maar na een paar bange uurtjes aan "het zakje", zit Nora Dejonghe parmantig gekke bekken te trekken naar iedereen die in haar buurt komt. We schrijven ... het op.9.Nora Dejonghe beklimt voor de tweede maal de Leuvense Berg. Bekend terrein, denkt ze, ik hoef mij geen zorgen te maken. Dus nog even koeltjes "dag-met-het-handje" naar mama en papa, wiens angstzweet de gang dreigt onder te zetten. Die gang waarin hun gevleugelde gedachten/vragen, zoals "alles zal toch goed verlopen" en "er zal toch niets misgaan", als oorverdovende echo's weergalmen. Die proffen moeten het gehoord hebben, dat kan niet anders! Misschien hebben ze daarom zo uitmuntend hun beste beentje voorgezet...We schrijven in onze annalen, in koeien van geschiedenisletters: 15 december 2005.10.Nora Dejonghe is een sterke meid. Deels uit Westvlaams hout gesneden, nietwaar peter Charel? "Die mannen, klappen kunnen ze niet, want we verstaan ze niet, maar ze stappen ne meter en dragen zakken van 100 kilo !")En ze heeft de ganse klim met panache en met minuten voorsprong overwonnen. Nog stevig naslapend van de zware inspanningen, brengt ze, met haar door machines aangedreven verschijning, mama in alle emotionele staten. Traantjes en diepe, diep zuchten volgen de lange lange weg naar huis.Nora Dejonghe inmiddels, slaapt rustig de machines naar een denkbeeldige hel en begint in alle stilte, zonder iets te zeggen aan haar opgemerkte comeback. We schrijven: merci, intensive care!11.Zoals het een echte krachtpatser betaamt, blinkt Nora Dejonghe uit door een ongeëvenaard staaltje koppige maar accurate doorzettings- en andere recuperatievermogens. En wat niemand voor mogelijk hield, heeft die kleine lachebek in haar eentje -zij het met een duwtje in de rug af en toe vanuit de volgcaravaan der professoren- klaargespeeld.De geleerde proffen, compleet uit hun lood geslagen door zoveel tedere overtuigingskracht, staken hun slimme koppen bij elkaar en beslisten in koor: "sterke meid, dat verdient een extra pakje onder de kerstboom, maar bovenal: jij mag naar huis!We schrijven: dank u 20 maal 20 december, dank u 1000 maal, handige proffen!12.Op het thuisfront heerst er altijd een relatief tastbare vrede, dat weet iedereen. Maar met de komst van Nora Dejonghe valt iedereen toch in het strijdtoneel van de ene verbazing met de andere. Zus Marie is zo overdonderd, dat ze geen woord kan uitbrengen, maar in haar kinderlijke fantasie de wedergeboorte van historische figuren meemaakt: Jeanne d'Arc in hoogsteigen persoon (en deze keer zonder brandstapel!).Zus Lena is zo van de hand Gods geslagen dat ze rakelings rond de tafel loopt en zich afvraagt of dit nu die fameuze Kaap de Goede Hoop is, waar zoveel over te doen is geweest...En Nora Dejonghe? Zij overschouwt haar vertrouwde paleis en ziet in een hoek de machtige Heracles op haar troon zitten. Met een brede glimlach na een bord fruitpap en een lange vermoeide geeuw droomt ze hem van de troon weg ...Dat vertrouwde, warme bednestjeje toch!En wij schrijven: dit is voer voor de eeuwigheid...Opa De 12 werken van Nora Dejonghe Dat ze Jeanne d'Arc het nakijken heeft gegeven, dat weten we al.
Maar dat ze met haar 12 werken ook de machtige Hercules van de troon zou stoten, daar staat iedereen paf van.

De 12 (geroemde) werken van Nora Dejonghe. Ik zet ze, van schroom en bewondering vervuld, even op een rijtje.

1.
Geboren worden met een te vlug dichtgegroeide schedelnaad. Je moet naar zo'n borelingen zoeken als naar een speld in een hooiberg. We schrijven: hier begint een uitzonderlijk verhaal.
2.
Ze maakt mama en papa er terloops op attent, maar doet verder haar dutje. Alsof er geen vuiltje aan de lucht is.
We schrijven: 9 april van dit ongezegende jaar.
3.
Ze laat zich zonder morren een eerste keer onderzoeken door de kinderarts van dienst. Plaats van gebeuren: materniteit van de Sint-Jozefkliniek Bornem. We schrijven: een paar dolgelukkige dagen na haar geboorte.
4.
Samen met mama en papa aanhoort ze de diagnose. Mama en papa zien de wereld bijna instorten. Ze beginnen zich ernstig zorgen te maken over hun schatje. Maar Nora Dejonghe, zij blijft de inspirerende kalmte en de onuitgesproken rust in persoon. We schrijven: ergens in die kille maand mei 2005.
5.
Mama en papa leggen de nodige contacten met gespecialiseerde dokters. Nora Dejonghe ondergaat onderzoek na onderzoek zonder verpinken. Haar diepblauwe kijkers staren de wereld wagewijd open tegemoet. We schrijven: die rotzomer van 2005.
6.
Mama en papa weten nu wat hun kleine lachebek te wachten staat. Het is angstaanjagend, maar absoluut noodzakelijk: een ingrijpende, ernstige operatie om de dichtgegroeide schedelnaad terug open te maken en de nodige schedelcorrecties uit te voeren. Angst en onzekerheid, hopen vraagtekens vullen hun harten op. En Nora Dejonghe, zij lacht dat het een lust is en vertedert iedereen met haar "scheef kopje", zoals zus Marie dat zo welsprekend kan omschrijven.
En wij schrijven: het zal er rap zijn, die bewuste dag in oktober!
7.
Nora Dejonghe beklimt voor de eerste maal de Leuvense Berg, maar wordt door de geleerde professoren betrapt op ...
de restanten van een oud virus dat het "welpje in haar" heeft wakker gemaakt. Onderzoek, tegenexpertise ... het mocht allemaal niet baten. En Nora Dejonghe, zij geeft geen kik. Zij lacht alle beschuldigingen weg.
En wij, wij schrijven: dat vervloekte begin van oktober 2005!
8.
Op een zondagavond in november jaagt Nora Dejonghe mama en papa en de ganse familie fijntjes de stuipen op het lijf, met een plotse koortsopstoot van meer dan 40°. In zeven haasten naar de spoedafdeling in Dendermonde!
Maar na een paar bange uurtjes aan "het zakje", zit Nora Dejonghe parmantig gekke bekken te trekken naar iedereen die in haar buurt komt. We schrijven ... het op.
9.
Nora Dejonghe beklimt voor de tweede maal de Leuvense Berg. Bekend terrein, denkt ze, ik hoef mij geen zorgen te maken. Dus nog even koeltjes "dag-met-het-handje" naar mama en papa, wiens angstzweet de gang dreigt onder te zetten. Die gang waarin hun gevleugelde gedachten/vragen, zoals "alles zal toch goed verlopen" en "er zal toch niets misgaan", als oorverdovende echo's weergalmen. Die proffen moeten het gehoord hebben, dat kan niet anders! Misschien hebben ze daarom zo uitmuntend hun beste beentje voorgezet...
We schrijven in onze annalen, in koeien van geschiedenisletters: 15 december 2005.
10.
Nora Dejonghe is een sterke meid. Deels uit Westvlaams hout gesneden, nietwaar peter Charel? "Die mannen, klappen kunnen ze niet, want we verstaan ze niet, maar ze stappen ne meter en dragen zakken van 100 kilo !")
En ze heeft de ganse klim met panache en met minuten voorsprong overwonnen. Nog stevig naslapend van de zware inspanningen, brengt ze, met haar door machines aangedreven verschijning, mama in alle emotionele staten. Traantjes en diepe, diep zuchten volgen de lange lange weg naar huis.
Nora Dejonghe inmiddels, slaapt rustig de machines naar een denkbeeldige hel en begint in alle stilte, zonder iets te zeggen aan haar opgemerkte comeback. We schrijven: merci, intensive care!
11.
Zoals het een echte krachtpatser betaamt, blinkt Nora Dejonghe uit door een ongeëvenaard staaltje koppige maar accurate doorzettings- en andere recuperatievermogens. En wat niemand voor mogelijk hield, heeft die kleine lachebek in haar eentje -zij het met een duwtje in de rug af en toe vanuit de volgcaravaan der professoren- klaargespeeld.
De geleerde proffen, compleet uit hun lood geslagen door zoveel tedere overtuigingskracht, staken hun slimme koppen bij elkaar en beslisten in koor: "sterke meid, dat verdient een extra pakje onder de kerstboom, maar bovenal: jij mag naar huis!
We schrijven: dank u 20 maal 20 december, dank u 1000 maal, handige proffen!
12.
Op het thuisfront heerst er altijd een relatief tastbare vrede, dat weet iedereen. Maar met de komst van Nora Dejonghe valt iedereen toch in het strijdtoneel van de ene verbazing met de andere. Zus Marie is zo overdonderd, dat ze geen woord kan uitbrengen, maar in haar kinderlijke fantasie de wedergeboorte van historische figuren meemaakt: Jeanne d'Arc in hoogsteigen persoon (en deze keer zonder brandstapel!).
Zus Lena is zo van de hand Gods geslagen dat ze rakelings rond de tafel loopt en zich afvraagt of dit nu die fameuze Kaap de Goede Hoop is, waar zoveel over te doen is geweest...
En Nora Dejonghe? Zij overschouwt haar vertrouwde paleis en ziet in een hoek de machtige Heracles op haar troon zitten. Met een brede glimlach na een bord fruitpap en een lange vermoeide geeuw droomt ze hem van de troon weg ...
Dat vertrouwde, warme bednestjeje toch!
En wij schrijven: dit is voer voor de eeuwigheid...

Opa

]]> ddejonghe Terug thuis! 2005-12-20T23:23:00+02:00 2005-12-20T23:23:00+02:00 2005-12-20T23:23:00+02:00 tag:babyblog,2006:babyblog.59 Wat een verrassing! Nora is sedert deze middag terug thuis. Alle proffen en chirurgen waren het erover eens: zo'n goedlachse en gezonde meid moet niet meer in een ziekenhuis, maar thuis zijn. De tulband werd verwijderd en met haar grote ogen wijd open trok ons Nora richting Larendries. De thuiskomst was warm. Mama vertelt er jullie straks wel alles over. Terug thuis! Wat een verrassing! Nora is sedert deze middag terug thuis. Alle proffen en chirurgen waren het erover eens: zo'n goedlachse en gezonde meid moet niet meer in een ziekenhuis, maar thuis zijn.

De tulband werd verwijderd en met haar grote ogen wijd open trok ons Nora richting Larendries. De thuiskomst was warm. Mama vertelt er jullie straks wel alles over.

]]> ddejonghe Als ik mijn ogen sluit... 2005-12-19T20:22:00+02:00 2005-12-19T20:22:00+02:00 2005-12-19T20:22:00+02:00 tag:babyblog,2006:babyblog.58 Alles gelukt, alles voorspoedig. Alles?Ze zeggen dat ik blij moet zijn, opgelucht en tevreden 'dat het ergste achter de rug is', 'dat het allemaal zo goed gelukt is'. Ben ik ook natuurlijk. Dat spreekt voor zich. Maar toch voel ik me ook anders. Vreemd, want ik zoek je nu al vijf dagen. Ik zoek je in elke minuscule centimeter van jouw superzachte gezichtje. Maar je lijkt zo 'anders'. Ik kon ze nog niet zien : je mooie blauwe ogen. Ze lijken verscholen achter veel te zware oogleden. Je brede glimlach, ik vond hem nog niet echt tussen al die voorzichtige lachjes van je. Alles wat ik zie is zo onbekend, zo nieuw, nog niet vertrouwd.Maar als ik mijn ogen sluit, dan heb ik je gevonden. Ik herken je gekir, je voorzichtige lachjes, je 'geklets' tegen knufje, je 'gespin' als ik je zachtjes zoen... Ik ruik je terug, ondanks de 'Eau de Clinic'. En dan weet ik: nog even geduld, mama, je lieveling komt heus wel terug. Als ik mijn ogen sluit... Alles gelukt, alles voorspoedig. Alles?

Ze zeggen dat ik blij moet zijn, opgelucht en tevreden 'dat het ergste achter de rug is', 'dat het allemaal zo goed gelukt is'.
Ben ik ook natuurlijk. Dat spreekt voor zich.
Maar toch voel ik me ook anders. Vreemd, want ik zoek je nu al vijf dagen. Ik zoek je in elke minuscule centimeter van jouw superzachte gezichtje. Maar je lijkt zo 'anders'. Ik kon ze nog niet zien : je mooie blauwe ogen. Ze lijken verscholen achter veel te zware oogleden. Je brede glimlach, ik vond hem nog niet echt tussen al die voorzichtige lachjes van je. Alles wat ik zie is zo onbekend, zo nieuw, nog niet vertrouwd.

Maar als ik mijn ogen sluit, dan heb ik je gevonden.
Ik herken je gekir, je voorzichtige lachjes, je 'geklets' tegen knufje, je 'gespin' als ik je zachtjes zoen...
Ik ruik je terug, ondanks de 'Eau de Clinic'.
En dan weet ik: nog even geduld, mama, je lieveling komt heus wel terug.

]]> ddejonghe Voor Nora 2005-12-19T19:20:00+02:00 2005-12-19T19:20:00+02:00 2005-12-19T19:20:00+02:00 tag:babyblog,2006:babyblog.57 Lieverdeliefste zussiebussie,BLABLA dat is nu echt wat jij altijd doet en nu doen wij dat voor jou. Dit is LENA. Ik vind je lief en ik hou van je. Wil jij graag rap uit het ziekenhuis komen? Ik wil dat graag. Ik wil dat je ons 's morgens terug komt wakkerbabbelen en dat we dan allebijf samen in het grote bed kunnen liggen.Dit is MARIE. Je gelach, je geween, je gebabbel zijn altijd in mijn hartje.Dikke kusjes Voor Nora Lieverdeliefste zussiebussie,

BLABLA dat is nu echt wat jij altijd doet en nu doen wij dat voor jou.
Dit is LENA. Ik vind je lief en ik hou van je. Wil jij graag rap uit het ziekenhuis komen? Ik wil dat graag. Ik wil dat je ons 's morgens terug komt wakkerbabbelen en dat we dan allebijf samen in het grote bed kunnen liggen.
Dit is MARIE. Je gelach, je geween, je gebabbel zijn altijd in mijn hartje.

Dikke kusjes

]]> ddejonghe What a difference a Day made 2005-12-19T11:14:00+02:00 2005-12-19T11:14:00+02:00 2005-12-19T11:14:00+02:00 tag:babyblog,2006:babyblog.56 Gisterenavond zijn Mama & Papa naar Jamie Cullum gaan kijken in Vorst Nationaal. Een leuke verpozing en dit terwijl Nora sliep. Ze was immers de ganse namiddag wakker geweest en zeer actief. Daardoor is ze om 19u30 in slaap gevallen en toen Mama terug in Gasthuisberg was omstreeks 00.30, was ze terug even wakker. Zondag was nochtans slecht begonnen. Gezien haar oogjes nog meer dicht zaten dan zaterdag, zag Nora niks. Dat was wel wat beangstigend voor haar. Maar na de middag, begn haar rechteroogjes al wat te ontzwellen en zag ze weer wat er gaande was. Ze lachte zelfs af en toe eens. Geen zicht, maar het feit dat ze lachte, stemde ons heel vrolijk. In de namiddag kwam er wat nezoek. Micha en Gijs kwamen langs en wat later streken ook Peter Philippe en Tante Caroline neer . Al dat volk deed Nora blijkbaar deugd, want ze vertikte het om te slapen... Zoals al gezegd, vertrokken Mama & papa naar het concert van Jamie Cullum. Toen hij 'What a difference a day make' zong, konden we dat alleen maar beamen. Nora haar toestand is op 1 dag enorm geevolueerd. Eigelijk ongelofelijk dat ze op zo'n korte tijd zo recupereert. We hopen op een snelle thuiskomst... Vanavond wissel van de wacht, Papa blijft slapen en mama komt naar huis. Marie & Lena kijken eral naar uit! What a difference a Day made Gisterenavond zijn Mama & Papa naar Jamie Cullum gaan kijken in Vorst Nationaal. Een leuke verpozing en dit terwijl Nora sliep. Ze was immers de ganse namiddag wakker geweest en zeer actief.

Daardoor is ze om 19u30 in slaap gevallen en toen Mama terug in Gasthuisberg was omstreeks 00.30, was ze terug even wakker. Zondag was nochtans slecht begonnen. Gezien haar oogjes nog meer dicht zaten dan zaterdag, zag Nora niks. Dat was wel wat beangstigend voor haar. Maar na de middag, begn haar rechteroogjes al wat te ontzwellen en zag ze weer wat er gaande was. Ze lachte zelfs af en toe eens. Geen zicht, maar het feit dat ze lachte, stemde ons heel vrolijk.

In de namiddag kwam er wat nezoek. Micha en Gijs kwamen langs en wat later streken ook Peter Philippe en Tante Caroline neer . Al dat volk deed Nora blijkbaar deugd, want ze vertikte het om te slapen...

Zoals al gezegd, vertrokken Mama & papa naar het concert van Jamie Cullum. Toen hij 'What a difference a day make' zong, konden we dat alleen maar beamen. Nora haar toestand is op 1 dag enorm geevolueerd. Eigelijk ongelofelijk dat ze op zo'n korte tijd zo recupereert. We hopen op een snelle thuiskomst... Vanavond wissel van de wacht, Papa blijft slapen en mama komt naar huis. Marie & Lena kijken eral naar uit!

]]> ddejonghe Jeanne 2005-12-18T03:17:00+02:00 2005-12-18T03:17:00+02:00 2005-12-18T03:17:00+02:00 tag:babyblog,2006:babyblog.55 Ik heb het met eigen ogen gezien!Die Leuvense berg, dat is een opeenvolging van diepe kloven en scherpe richels. Voor grijsaards zoals ik een hachelijke onderneming.Ik heb daar ridders en ridderessen gezien, zonder harnas, maar met wapens waarvan ik het bestaan niet eens vermoedde.Eén exemplaar trok mijn bijzondere aandacht: Nora, de zachtmoedige vechter, die zonder morren de harde strijd aanbond.Tal van slagvelden heeft ze met uitzonderlijke moed overleefd. Met gezwollen ogen en de daver nog op het lijf, dat wel, maar er is niets dat haar van de overwinning kan afhouden. Kaap De Goede Hoop ligt vlakbij. Straks moet ook die er aan geloven. Dat kan niet anders!Nooit zoveel innerlijke kracht gezien!Een nieuwe Jeanne d'Arc is opgestaan! Berg die brandstapel maar weer op in het duistere hok van de geschiedenis.De horde der Dejonghes, de tafelen der Hammeneckers weze geprezen ...Vluchten kan niet meer...Opa Jeanne Ik heb het met eigen ogen gezien!
Die Leuvense berg, dat is een opeenvolging van diepe kloven en scherpe richels. Voor grijsaards zoals ik een hachelijke onderneming.
Ik heb daar ridders en ridderessen gezien, zonder harnas, maar met wapens waarvan ik het bestaan niet eens vermoedde.
Eén exemplaar trok mijn bijzondere aandacht: Nora, de zachtmoedige vechter, die zonder morren de harde strijd aanbond.
Tal van slagvelden heeft ze met uitzonderlijke moed overleefd. Met gezwollen ogen en de daver nog op het lijf, dat wel, maar er is niets dat haar van de overwinning kan afhouden.
Kaap De Goede Hoop ligt vlakbij. Straks moet ook die er aan geloven. Dat kan niet anders!
Nooit zoveel innerlijke kracht gezien!
Een nieuwe Jeanne d'Arc is opgestaan! Berg die brandstapel maar weer op in het duistere hok van de geschiedenis.
De horde der Dejonghes, de tafelen der Hammeneckers weze geprezen ...
Vluchten kan niet meer...

Opa

]]> ddejonghe Laatste Update 2005-12-17T08:42:00+02:00 2005-12-17T08:42:00+02:00 2005-12-17T08:42:00+02:00 tag:babyblog,2006:babyblog.54 Al en tijdje dat er iets verschenen is op de Blog, maar er was veel leesvoer in de commentaren. Dat vinden we heel leuk! Hier het relaas van vrijdag en zaterdag.... Toen we vrijdagmiddag naar Leueven vertrokken, dachten we nog steeds om Nora aan te treffen in Intensive Care. Echter toen we belden vanuit de wagen, kregen we te horen dat Nora reeds op MidCare lag op de Pediatrie. Mama vond dit wel beter, donderdag was ze nogal sterk geschrokken van al die apparatuur op Intensive Care. Laatste Update Al en tijdje dat er iets verschenen is op de Blog, maar er was veel leesvoer in de commentaren. Dat vinden we heel leuk! Hier het relaas van vrijdag en zaterdag....

Toen we vrijdagmiddag naar Leueven vertrokken, dachten we nog steeds om Nora aan te treffen in Intensive Care. Echter toen we belden vanuit de wagen, kregen we te horen dat Nora reeds op MidCare lag op de Pediatrie. Mama vond dit wel beter, donderdag was ze nogal sterk geschrokken van al die apparatuur op Intensive Care.

Toen we Nora zagen, schrokken we in de positieve zin. de zwelling van haar gezicht en ogen viel goed mee. Ze zag wat dof uit haar ogen, maar wat wil je na een narcose van 10u...

Zie maar hoe gelukkig Mama was om Nora eens vast te mogen nemen:

Professor Van Calenberg kwam ook langs en gaf ons tekst en uitleg bij de operatie. Alles was goed verlopen en hij was enthousiast over de weinige zwelling die er nog maar was. Zaterdag zou hij langskomenb om de 'drains' uit het hoofdje te verwijderen.

Meter Leen kwam ook al eens op bezoek en ook zij was in de wolken. 's Avonds zijn Papa en Mama uit gaan eten bij Bart, Marie, Bart & Ann. Leuk om onze gedachten even te verzetten en 's morgens vlot in Gasthuisberg te geraken.

Opnieuw aangenaam verrast toen we dadelijk een verpleegster tegen het lijf liepen die ons wist te vertellen dat Nora uit Midcare naar een eigen kamertje mocht en dat de 'drains' al verwijderd waren door Professor Van Calenberg. Wel even schrikken toen we Nora zagen. Niettegenstaande ze een goede nacht had gehad, was de zwelling wel enorm toegenomen. Ze ziet er nu echt uit als de Mol uit Alfred Jodocus Kwak....

Dat zorgt ervoor dat Nora geen steek meer ziet. En dat vind ze wel niet leuk... Maar toen ze onze stemmen hoorde, zag je haar rustiger worden. In de namiddag heeft ze nog 70ml bloed bijgekregen. Die catheder blijft dus nog een poosje. Eens die weg kan (hopelijk morgenvroeg) zal dat ook wat makkelijker zijn om Nora te pakken en te knuffelen. We liepen Professor Schoenaers nog even (bijna letterlijk) tegen het lijf, en ook hij was zeer tevreden over de operatie en het herstel van Nora.

Oma & Papa kwamen al een kijkje nemen, en Papie & Mamie belden reeds. Nora herkende haar speelgoedmolen al en speelde er eventjes mee.

Ook dronk ze al met veel goesting 2 flesjes melk! Kortom, alles loopt voortreffelijk.

Zo, een beetje in express stijl, maar zo blijven jullie toch up to date.. Oh ja, hier het telefoonnummer waarop je Klaar & Nora kan bellen: 016 34 52 21. Ze liggen op kamer 467 , eenheid 343 (Rode pijlen volgen, 4de verdiep). Bezoekuren van 14u tot 19u

]]> ddejonghe Kaap de Goede Hoop 2005-12-17T02:27:00+02:00 2005-12-17T02:27:00+02:00 2005-12-17T02:27:00+02:00 tag:babyblog,2006:babyblog.53 Die Leuvense berg. Sterke, met-alles-tevreden Nora is er met minuten voorsprong aan begonnen. Wij allemaal volgden in haar kielzog, zijn na de eerste meters al zwaar in het rood gegaan. We proberen haar te volgen, putten nieuwe energie uit het nieuws dat ons bereikt. Hier en daar, net voor die haarspeldbocht, zien we haar versnellen. Handen bovenop het stuur, pet recht, drinkbus in de aanslag. Kaarsrecht en gezwind op de pedalen zet ze een prestatie neer om "U" tegen te zeggen! Michel Wuyts is er stil van. Merckx moet hierin zijn meerdere erkennen...En wij, wij juichen, kalken slogans op de weg, scanderen haar naam en halen al onze spandoeken boven.Na nog een aantal stevige rukken aan de pedalen is ze voorgoed op weg om ook die andere top met succes te bedwingen: Kaap De Goede Hoop ...Of ze ook deze hindernis met succes zal kunnen bedwingen, daar hebben zelfs Michel Wuyts en Eddy Merckx het raden naar!Wij weten dat ze het zonder kleerscheuren zal halen: deze rit is "in de sakkosj"....Proficiat Nora! Doe zo voort en je wint gegarandeerd de Tour van je Leven!Wij zetten de champagne al klaar!Opa Kaap de Goede Hoop Die Leuvense berg. Sterke, met-alles-tevreden Nora is er met minuten voorsprong aan begonnen. Wij allemaal volgden in haar kielzog, zijn na de eerste meters al zwaar in het rood gegaan. We proberen haar te volgen, putten nieuwe energie uit het nieuws dat ons bereikt. Hier en daar, net voor die haarspeldbocht, zien we haar versnellen. Handen bovenop het stuur, pet recht, drinkbus in de aanslag. Kaarsrecht en gezwind op de pedalen zet ze een prestatie neer om "U" tegen te zeggen! Michel Wuyts is er stil van. Merckx moet hierin zijn meerdere erkennen...
En wij, wij juichen, kalken slogans op de weg, scanderen haar naam en halen al onze spandoeken boven.
Na nog een aantal stevige rukken aan de pedalen is ze voorgoed op weg om ook die andere top met succes te bedwingen: Kaap De Goede Hoop ...
Of ze ook deze hindernis met succes zal kunnen bedwingen, daar hebben zelfs Michel Wuyts en Eddy Merckx het raden naar!
Wij weten dat ze het zonder kleerscheuren zal halen: deze rit is "in de sakkosj"....

Proficiat Nora! Doe zo voort en je wint gegarandeerd de Tour van je Leven!
Wij zetten de champagne al klaar!

Opa

]]> ddejonghe Nora haar eerste nacht 2005-12-16T07:48:00+02:00 2005-12-16T07:48:00+02:00 2005-12-16T07:48:00+02:00 tag:babyblog,2006:babyblog.52 Net gebeld naar Intensive Care. Nora heeft een rustige nacht gehad. Ze ademt goed autonoom. Ze had wel wat last van braken, maar dat is normaal. De narcose is hier de oorzaak van... De dokter zei dat ze al een paar keer wakker geweest is en dan naar hem kijkt, rustig, nog niet lachen.. maar dat komt wel als wij er vanmiddag zijn. Wellicht mag ze vandaag reeds van intensieve zorgen op haar eigen kamer. Alhoewel ze eerst nog op Medium Care terecht komt. Dat is een aparte ruimte op pediatrie waar ze nog zeer aandachtig wordt opgevolgd. We kunnen niet wachten om haar te zien. Nora haar eerste nacht Net gebeld naar Intensive Care. Nora heeft een rustige nacht gehad.

Ze ademt goed autonoom. Ze had wel wat last van braken, maar dat is normaal. De narcose is hier de oorzaak van... De dokter zei dat ze al een paar keer wakker geweest is en dan naar hem kijkt, rustig, nog niet lachen.. maar dat komt wel als wij er vanmiddag zijn. Wellicht mag ze vandaag reeds van intensieve zorgen op haar eigen kamer. Alhoewel ze eerst nog op Medium Care terecht komt. Dat is een aparte ruimte op pediatrie waar ze nog zeer aandachtig wordt opgevolgd.

We kunnen niet wachten om haar te zien.

]]> ddejonghe Langverwacht nieuws... 2005-12-15T21:41:00+02:00 2005-12-15T21:41:00+02:00 2005-12-15T21:41:00+02:00 tag:babyblog,2006:babyblog.51 Een lange dag is het geworden.  Belgacom zal veel verdiend hebben aan al de sms'jes die we kregen...  We hebben ons heel erg gesteund gevoeld door iedereen. Wat volgt, is een relaas van de dag voor Nora. Langverwacht nieuws... Een lange dag is het geworden. Belgacom zal veel verdiend hebben aan al de sms'jes die we kregen... We hebben ons heel erg gesteund gevoeld door iedereen. Wat volgt, is een relaas van de dag voor Nora.

Nora is wakker geworden rond 6uur 30 na een goede nacht. Mama heeft haar een badje gegeven en de verpleegster heeft haar een sedatief gegeven tegen de 'zenuwen'. Toen Papa toekwam om 7u lag ze heel rustig en lachend in haar bedje. Samen zijn we dan met de verpleegster naar het operatiekwartier gereden rond 7u30.

Nora nam zelfs uitgebreid afscheid... Zie maar:

Mama mocht nog even verder mee en om 8u moest ook zij afscheid nemen van Nora. Mama & papa zijn dan maar gaan shoppen in Leuven. Zo ging de tijd toch nog snel voorbij.

Ondertussen waren Professor Van Calenberg en Professor Schoenaerts volop bezig met de operatie. Om 16u30 kregen we een telefoontje van Professor Van Calenberg met het goede nieuws: de operatie was geslacht. Er was 'wel wat puzzelwerk' geweest, maar alles was naar wens verlopen. Nora zou omstreeks 18u op Intensieve zorgen zijn. En daar mochten wij dan even bijgaan.

Dat was wel even schrikken. De euforie van het telefoonje van Profesor Van Calenberg had onze verwachtingen misschien wat beïnvloed. Nora lag nog te slapen en werd nog beademd via een buisje. Hieronder zie je hoe dit dan is:

Mama & Papa zijn dan maar naar huis getrokken om Marie & Lena nog even te zien. Op Intensieve zorgen vertelden ze ons dat ze Nora nog even onder Narcose wilden houden en wellicht in de loop van de nacht haar rustig wakker zou laten komen. We mochten echter dag en nacht, wanneer we dat wilden, bellen om te informeren naar haar toestand. Dat hebben we dan ook gedaan om 21u en de dokter van dienst vertelde ons dat Nora het heel goed deed. Het buisje was net verwijderd en Nora ademt nu autonoom. Ze was even bij bewustzijn geweest en dadelijk zelf weer ingeslapen... Flinke meid.

Morgen gaan Papa en Mama tegen 13u naar Intensieve Zorgen. Hopelijk ben je dan wakker, Nora. Slaap zacht....

En ziehier onze dokter op spoed in Sint Amands....

]]> ddejonghe Goed nieuws ruikt naar pannekoeken 2005-12-15T21:00:00+02:00 2005-12-15T21:00:00+02:00 2005-12-15T21:00:00+02:00 tag:babyblog,2006:babyblog.50 En de ingredienten zijn: operatie geslaagd! Papa Dominique zal de komende uren met meer details vertellen op dit blog maar laat dit alvast een eerste geruststelling zijn: het is naar strenge dokterwensen allemaal voorspoedig verlopen. Nu is het uitkijken naar een spoedig herstel, stap voor stap weliswaar maar er is vertrouwen, veel vertrouwen want de geur van pannekoeken hangt in de lucht. Goed nieuws ruikt naar pannekoeken En de ingredienten zijn: operatie geslaagd!

Papa Dominique zal de komende uren met meer details vertellen op dit blog maar laat dit alvast een eerste geruststelling zijn: het is naar strenge dokterwensen allemaal voorspoedig verlopen. Nu is het uitkijken naar een spoedig herstel, stap voor stap weliswaar maar er is vertrouwen, veel vertrouwen want de geur van pannekoeken hangt in de lucht.

Dag lieve moedige sterke schat. Terwijl je nog wat slaap verteert na deze zware dag, mogen wij vooruitblinken, zoals jij dat altijd doet, met overtuigende allesomvattende glimlach, uitkijken, rondkijken. Blinken en blozen van contentement over het goede nieuws dat nu na maanden van verterende spanning eindelijk van de dokters lippen rolde: 't is gelukt. We kunnen nog veel van jou leren, wat dat vooruitblinken betreft. Dit is een goed moment. Daarom verklap ik je: goed nieuws ruikt naar pannekoeken, naar de pannekoeken die we zullen eten op je eerste verjaardag wanneer je lachend en grinnikend met een zelfgemaakte kroon op je hoofd zal poseren voor de camera, en je ons met die indringende blik van je zal doen terugdenken aan vandaag, alsof je even wilt controleren of we onze les wel hebben onthouden: altijd lachen en vooruitblinken en utkijken naar mooie dagen en de geur van pannekoeken, lang voor ze gebakken zijn. Het zout van vermoeide tranen nu zal dan plaats geruimd hebben voor zoete suiker die elke herinnering ondersneeuwt. Dat is beloofd, lieve Nora! Slaap nu maar zacht en neem je tijd om helemaal gezond te worden, wij wachten op je, heel dichtbij.

Kus,

Meter Leen

]]> leen Op de Leuvense berg 2005-12-15T09:27:00+02:00 2005-12-15T09:27:00+02:00 2005-12-15T09:27:00+02:00 tag:babyblog,2006:babyblog.49 Lieve liever liefste Nora Mijn kleine lachebek. Op het ogenblik dat ik dit schrijf, lig jij op de Leuvense berg in de kundige handen van slimme professoren en schatten van verpleegsters. Ze dragen lange mosgroene kleren en hebben een gek mutsje op hun hoofd, maar .... ze kunnen wonderen doen. Eén wonder is genoeg: mijn kleine lachebek helpen en genezen. Het is niet gemakkelijk om op dit eigenste moment aan jou te denken: ik weet immers wat er allemaal staat te gebeuren, en dat is niet van de poes (nee, Charly niet,  een andere poes). Met een lach enn een traan lukt het wel. Maar het is nog veel moeilijker om niet aan jou te denken: ik weet immers zeker dat, hoe meer mensen nu aan je denken, hoe vlugger je zult genezen. Mijnheer pastoor noemt dat bidden, maar aangezien niet iedereen pastoor is, lijkt denken aan jou mij eigenlijk even veel waard te zijn. En ik denk ook aan papa en mama. Voor hen is het nog veel veel moeilijker dan voor mij. Jij bent van  hen en  zij zijn van jou, en dat - zo weet ik uit ervaring - is soms ook niet van die poes. Zij zullen je later, binnen 5 10 of 15 jaar met een gerust hart in geuren en kleuren vertellen wat er vandaag precies gebeurt met jou. De spanning zal dan al lang gesneden zijn, hun angst en ongerustheid al lang weggeblazen door de wind.... Maar hun zorgzame liefde en al hun bekommernis zal nog elke dag op tafel staan, aan je bed neerzitten of languit naast je in de zetel liggen. Ik hoop, neen ik ben er zeker van, dat ik je straks weer mag vertroetelen, af en toe voor je zorgen en soms ook eens verwennen. Samen zullen we dan weer gekke bekken trekken naar elkaar en jij zult dan met die brede glimlach-tot-achter-je-oren van jou weer iedereen dat warme gevoel van tevredenheid, tederheid en kinderlijk geluk schenken. Want jij bent gul met die dingen. Hier moet je nu door, lieve schat, en het zal soms pijn doen, je zult verdriet hebben en  je verschrikkelijk voelen, maar .... er is geen weg terug! Tot binnenkort, lieve liever liefste lachebek. Je opa (P.S. : mama enn papa zullen je de juiste weg wel wijzen - daar heeft papa geen gps voor nodig!) Op de Leuvense berg
Mijn kleine lachebek.
Op het ogenblik dat ik dit schrijf, lig jij op de Leuvense berg in de kundige handen van slimme professoren en schatten van verpleegsters. Ze dragen lange mosgroene kleren en hebben een gek mutsje op hun hoofd, maar .... ze kunnen wonderen doen.
Eén wonder is genoeg: mijn kleine lachebek helpen en genezen.
Het is niet gemakkelijk om op dit eigenste moment aan jou te denken: ik weet immers wat er allemaal staat te gebeuren, en dat is niet van de poes (nee, Charly niet, een andere poes). Met een lach enn een traan lukt het wel.
Maar het is nog veel moeilijker om niet aan jou te denken: ik weet immers zeker dat, hoe meer mensen nu aan je denken, hoe vlugger je zult genezen. Mijnheer pastoor noemt dat bidden, maar aangezien niet iedereen pastoor is, lijkt denken aan jou mij eigenlijk even veel waard te zijn.
En ik denk ook aan papa en mama. Voor hen is het nog veel veel moeilijker dan voor mij. Jij bent van hen en zij zijn van jou, en dat - zo weet ik uit ervaring - is soms ook niet van die poes. Zij zullen je later, binnen 5 10 of 15 jaar met een gerust hart in geuren en kleuren vertellen wat er vandaag precies gebeurt met jou. De spanning zal dan al lang gesneden zijn, hun angst en ongerustheid al lang weggeblazen door de wind....
Maar hun zorgzame liefde en al hun bekommernis zal nog elke dag op tafel staan, aan je bed neerzitten of languit naast je in de zetel liggen.
Ik hoop, neen ik ben er zeker van, dat ik je straks weer mag vertroetelen, af en toe voor je zorgen en soms ook eens verwennen. Samen zullen we dan weer gekke bekken trekken naar elkaar en jij zult dan met die brede glimlach-tot-achter-je-oren van jou weer iedereen dat warme gevoel van tevredenheid, tederheid en kinderlijk geluk schenken. Want jij bent gul met die dingen.
Hier moet je nu door, lieve schat, en het zal soms pijn doen, je zult verdriet hebben en je verschrikkelijk voelen, maar .... er is geen weg terug!
Tot binnenkort, lieve liever liefste lachebek.

Je opa

(P.S. : mama enn papa zullen je de juiste weg wel wijzen - daar heeft papa geen gps voor nodig!)

]]> tjen Alles OK met Nora 2005-12-09T13:56:00+02:00 2005-12-09T13:56:00+02:00 2005-12-09T13:56:00+02:00 tag:babyblog,2006:babyblog.48 Vandaag over één week is de operatie achter de rug.  We kregen woensdag nog het goede nieuws dat Nora haar bloed (eigenlijk tegen onze verwachtingen in, gezien haar virale infectie van vorige week), geen afwijkingen meer vertoonde! Alles OK met Nora Vandaag over één week is de operatie achter de rug. We kregen woensdag nog het goede nieuws dat Nora haar bloed (eigenlijk tegen onze verwachtingen in, gezien haar virale infectie van vorige week), geen afwijkingen meer vertoonde!

en dat doet natuurlijk deugd... Nora zelf zit nu al flink rechtop en speelt heel graag in haar 'box'. Vooral het draaiend orgeltje dat de Sint bracht vindt ze leuk... Kijk maar!

]]> ddejonghe Generale repetitie 2005-11-30T12:23:00+02:00 2005-11-30T12:23:00+02:00 2005-11-30T12:23:00+02:00 tag:babyblog,2006:babyblog.47 Wat een weekbegin!  Zondagnamiddag is Nora hoge koorts beginnen maken.  Zo erg dat we 's avonds naar Spoed zijn gegaan. Generale repetitie Wat een weekbegin! Zondagnamiddag is Nora hoge koorts beginnen maken. Zo erg dat we 's avonds naar Spoed zijn gegaan.

Voor alle zekerheid hebben ze Nora dan maar in observatie gehouden en gepoogd de koorts onder controle te krijgen. Daar zijn ze goed in gelukt, maar het heeft toch nog tot woesndagmorgen geduurd vooraleer ze wisten wat er aan de hand was. Een virale infectie... Was wel even schrikken voor ons, net zo vroge bij de operatiedatum. Aan de andere kant weer een geluk dat het juist nog een eindje van de datum was. Mocht je enkele weken later die virale infectie gehad hebben, dan waren we verder van huis. Tja, de eindspurt is ingezet en we hoppen dat er geen horden meer te nemen zijn....

Oh ja, Nora was weer heel flink in het ziekenhuis. Eens de koorts over was, vertoefde ze blijkbaar heel graag in haar nieuwe biotoop. Maar best ook, want volgende weken moet ze er terug naartoe. Ze vond het zeer spannend dat Mama in het bedje naast haar lag te slapen. Papa vond dit natuurlijk minder leuk, gelukkig was Charlie vannacht de kamer ingeslopen en heeft hij zich in de kleerkast genesteld...

Marie & Lena vinden het wel fijn dat je nu deze namiddag terug naar huis mag. Duimen maar dat alles nu goed gaat...

]]> ddejonghe 15 december : Nora 's koninginnenrit 2005-11-08T22:31:00+02:00 2005-11-08T22:31:00+02:00 2005-11-08T22:31:00+02:00 tag:babyblog,2006:babyblog.46 Bergen hoop, bergen ontgoocheling Bergen onrust, bergen opluchting Bergen ongeduld, bergen vragen Maar nu weten we het : op vijftien december beklimmen we die Gasthuisberg.  Dan wordt het Nora' s koninginnenrit ! 15 december : Nora 's koninginnenrit Bergen onrust, bergen opluchting
Bergen ongeduld, bergen vragen
Maar nu weten we het : op vijftien december beklimmen we die Gasthuisberg. Dan wordt het Nora' s koninginnenrit !

]]> klaar In Lupus venenam 2005-10-16T11:47:00+02:00 2005-10-16T11:47:00+02:00 2005-10-16T11:47:00+02:00 tag:babyblog,2006:babyblog.45 Eindelijk goed nieuws...  Professor Van Geet had de resultaten van de bijkomende bloedonderzoeken en daaruit bleek dat het hier niet om één of andere vorm van hemofilie  gaat. In Lupus venenam Eindelijk goed nieuws... Professor Van Geet had de resultaten van de bijkomende bloedonderzoeken en daaruit bleek dat het hier niet om één of andere vorm van hemofilie gaat.

Niettegenstaande er een afwijkende lage waarde van Factor IX bleek uit de tests (wat op zich tot problemen met de bloedstolling kan leiden), zou dit in dit geval niet leiden tot vertraagde stolling omdat deze waarde wellicht sterk beïnvloed is door een positieve 'lupus anticoagulans'. Die hoge waarde kan dan weer een reactie zijn op infecties of medicijnen. Juist die aanwezigheid van een hoge lupus anticoagulans kan dus aanleiding geven tot foutieve conclusies betreffende de activiteit van stollingsfactoren. Dus het venijn zit hem niet in de staart maar in de vos...

Professor Van Geet wil nu nog 2 hypotheses verder onderzoeken om te kijken wat er juist aan de hand is, maar die hebben geen impact op de operatiedatum. Midden volgende week mogen we een nieuwe datum verwachten. Mama, Papa en de rest van de familie zijn nu toch opnieuw een beetje gerustgesteld maar verlangen toch sterk naar een nieuwe datum...

]]> ddejonghe Ook eens goed nieuws? 2005-10-07T17:28:00+02:00 2005-10-07T17:28:00+02:00 2005-10-07T17:28:00+02:00 tag:babyblog,2006:babyblog.44 Vandaag kregen we een telefoontje van Leuven.  De eerste bloedresultaten zouden dan toch niet op de erfelijke aandoening hemofilie wijzen....  Er is nog geen 100% zekerheid want nog niet alle testen zijn geanalyseerd, maar het geeft ons toch goede hoop.  Volgende vrijdag om 8u30 hebben we een afspraak met de hematoloog.  Tegen dan zullen alle testen geanalyseerd zijn en gaan ze ons vertellen hoe ze het verder gaan aanpakken. Ook eens goed nieuws? Vandaag kregen we een telefoontje van Leuven. De eerste bloedresultaten zouden dan toch niet op de erfelijke aandoening hemofilie wijzen.... Er is nog geen 100% zekerheid want nog niet alle testen zijn geanalyseerd, maar het geeft ons toch goede hoop. Volgende vrijdag om 8u30 hebben we een afspraak met de hematoloog. Tegen dan zullen alle testen geanalyseerd zijn en gaan ze ons vertellen hoe ze het verder gaan aanpakken.

Marie & Lena zijn eigenlijk wel blij dat we allen terug thuis zijn, maar toch verkozen ze om met Mammie & Pappie naar het verre West-Vlaanderen te gaan en hun neef en nichtjes nog eens te bezoeken (zoals het gepland was). Dat gaat Mama & Papa wat tijd geven om 'terug op hun plooi te komen'. Vanavond kunnen we hopelijk onze benen eens strekken op het huwelijksfeest van Thierry & Mieke.
De stress van de afgelopen dagen en het uitstel van de operatie weegt wel op ons. En Nora, die blijft maar lachen en content zijn.

]]> ddejonghe Bloedstollend! 2005-10-06T18:57:00+02:00 2005-10-06T18:57:00+02:00 2005-10-06T18:57:00+02:00 tag:babyblog,2006:babyblog.43 Graag hadden we hier kunnen vertellen dat NORA die (Gasthuis)berg goed beklommen heeft.  Maar in extremis waren er onvoorziene omstandigheden.  Gisterenavond laat bleek er iets mis te zijn met het bloed van NORA. Bloedstollend! De waarde die de snelheid van bloedstolling weergeeft was te hoog. Dat wil zeggen dat haar bloed te traag stolt. Een bijkomend onderzoek bevestigde om 22u dat probleem. Na overleg tussen de verschillende artsen, werd beslist om de operatie uit te stellen om geen enkel risico te lopen. Dergelijk probleem kan NORA immers in een kritieke situatie brengen tijdens de operatie. Wij waren natuurlijk van slag. Papa is dan maar snel nog naar gasthuisberg gereden om er samen met mama & jou de nacht door te brengen.

Vanochtend bevestigde een derde onderzoek onze vrees. Er is vermoedelijk één of andere bloedstollingsziekte (hemofilie?). Wij zijn dan na de middag maar onverricht ter zake naar huis gekeerd. Morgen weten we de definitieve en uitgebreide resultaten van de bloedonderzoeken. Professor Van Calenbergh kan pas een nieuwe datum voor de operatie bepalen, als een behandeling voor het bloedstollingsprobleem gevonden is. Dit kan wel een aantal weken in beslag nemen, de nieuwe datum voor de operatie zal wellicht niet meer voor oktober zijn...:-(

Dit begint hier alsmeer op een bloedstollend verhaal te lijken (wat in dit geval natuurlijk positief is...). Wordt vervolgd...

We bedanken iedereen voor hun steun, de vele kaartjes, mails en sms'sen houden we goed bij voor de volgende poging.... Jij laat het alvast niet aan je hart komen, lieve Nora, en blijft maar lachen en niet verpinken bij de zoveelste bloedafname.

]]> klaar