Een "wolk" van een baby, waar halen ze het in godsnaam?
Zo'n wonder, dat is gewoon een open hemel vol zinderend gewemel. Geen wolk in de geburen! En zon zo ver je kunt zien, en nog veel verder. Zon, zon, schitterende zon die een moegedragen mama streelt met de kleinste vingertjes die er zijn. Kleine vingertjes, maar o zoveel tederheid schenkend, en warmte, deugddoende, ontwapenende warmte. En onvoorwaardelijk, ongeremd en ongekunsteld gul met zachtheid en liefde. Een groot wonder. Het grootste wonder dat je met al je besognes en betekenisloze beslommeringen ondermijnt, overmant. In de hoogste hemel ben je. Dat is Nora. En dat ze voortaan met geen woord meer reppen over wolken! Tenzij om erop te lopen...