18 05 05 244 W - + 9 - 5 Die grote wereld
Lieve Nora,
Wat ben jij toch een merkwaardig kind, ik ben er steeds ondersteboven van!
Die grote, hemelsblauwe ogen die zo indringend kunnen kijken. En ik
weet dat je misschien nog niet veel echt ziet, maar de manier waarop je
kijkt zegt o zoveel.
Het is een wonderbaarlijke wereld. Al die kleuren, dat licht en
al die bewegingen. En jij kijkt ernaar, met een serieux alsof je het
allemaal door hebt.
Grote zussen die rond je komen fladderen en je vlug een zoentje geven
op je hoofd, of ik die rustig voor een tijdje je kleine vingertjes rond
mijn dikke vingers voel ... het maakt allemaal niet echt indruk op jou.
Die grote, onverklaarbare wereld, daar is het je om te doen.
Met een glimlach, maar ook met ernst. Alsof je nu al doorhebt hoe het
allemaal reilt en zeilt. Alsof je bedenkt en beschouwt, meet en zoekt.
Maar dat kan nog niet, zeggen de boekjes. Daar kun jij nog niet aan toe
zijn, zegt mijn verstand. En toch. Die rust, die stille impressie van
vermeende beschouwing... ze zijn aanwezig en ik zie ze in de grote
blauwe ogen van je.
Straks zul je de wereld echt leren kennen, met al z'n positieve en
negatieve kanten. Met z'n heden en verleden. En met z'n onbekende
toekomst.
Laat het nu je zorg niet zijn. Geniet van exploreren en ontdekken, van verwondering en verstomming.
Er is nog tijd genoeg voor duiding.
Opa